11e dag

Vandaag voor de laatste keer naar boven.
We nemen hout mee voor het dak en golfplaten.
De hoekkolommen worden gestort zodat volgende week het dak erop kan.
Aad komt weer terug met Sokot de chauffeur om Geert en mij op te halen.
We rijden langs de houthandel om hout te halen om een kozijn te maken.
Als we aankomen en hout uitzoeken is er geen stroom.
Even later komt de baas, die de knop heeft omgedraaid zodat er gezaagd kan worden.
Als we boven aankomen zijn de moeder en de oudste dochter Denisa zijn aan de was.
Er hangt vitrage en kleding aan de lijn.
Er staat een ronde pan op 3 stenen met een vuur eronder om warm water te maken.
Moeder heeft een bak zo groot als een baby-teil waar ze de was met de hand wast. Daarna wordt de was uitgespoeld en op de lijn gehangen.
Op de voordeur zit een grote schuif, die s,avonds erop gaat.
Doordat wij gisteren geprobeerd hadden om de deuren eruit te krijgen om te schilderen, was het kozijn wat gaan bewegen, zodat ze hem de afgelopen nacht niet dicht konden krijgen.
We hebben de haken omgezit zodat alles weer goed functioneerde.
Aad en Koos M. zijn met het kozijn bezig.
Henk en Koos v.d Kooy zijn met de afvoer en waterleiding bezig.
Rond etenstijd komen Fred en Wilma met Sokot en brengen een 2 persoonsbed mee met 2 matrassen.
Ze brengen ok appeltaart mee, waar we lekker van smullen.
Rond 14.30 gaat de 1e ploeg naar beneden en hangen Aad en Koos M de deur af naar het toilet.
Geert en ik zoeken het gereedschap bij elkaar en ruimen de boel op.
16.00 uur nemen we afscheid van het gezin en worden we door alle kinderen omhelst.
Beneden maakt Henk en ik samen met Samir de afrekening van de afgelopen week en de kosten van de 2 Albanese jongens die volgende week in 3 dagen alles afmaken inclusief het spuiten van alle muren aan de binnenkant van het huis.
Ik wil nog wat vertellen van het gezin.
Het oudste kind gaat lopend naar beneden ongeveer 40 minuten lopen en dan met een busje naar de school in Burrel, over een weg, die ik al eerder heb beschreven.
De 2 andere kinderen van 7 en 5 jaar lopen ook 5 minuten om bij school te komen.
Als je dan een aantal dagen boven in de bergen met rondom bouwvallige huisjes hebt vertoefd, ben je wel onder indruk van de primitieve toestand waarin deze mensen wonen.
Aan hun humeur en hun vriendelijkheid kunnen we wel een voorbeeld nemen.
Je denkt wel na hoe deze kinderen terecht zullen komen na hun studie, ook gezien de hoge werkloosheid in Albanie.
Wat hebben wij het toch goed met alle comfort en voorzieningen.
Morgen na het ontbijt gaan we naar onze nieuwe werkplek ten zuiden van Durres.
We kunnen net zo als jullie een uur korter slapen i.v.m. het verzetten van de tijd.

Slaap lekker en tot morgen.

Gr. Wim